Neredeyse 10 yıl olmuş il dışında kursta olduğum bir süre eşim anahtarı komşuya veya kapıcıya vermeyi unutup gidince susuz kalan çiçeklerimin yok olup gidişi

Eve dönüp boynunu bükmüş, kurumuş gitmiş çiçekleri gördüğümde duyduğum üzüntü. Kaktüs dışında çiçek bakmadım o zamandan sonra hep korktum yine bir sebep olacak onları bırakacağım ve güzel çiçeklerim ölecek diye.

Geçen yıl izmitte bir alışveriş merkezinde dolaşırken dayanamadım bir kaç sardunya aldım. Güzellerim öylesine büyüyüp serpildiler ki akşamları en büyük zevkim balkonda oturmak.

Seneye tam bir çiçek cenneti olacak balkonum. Benim güzel çiçeklerim diye konuşmalarım üzerine bir arkadaşım koca bir saksıda yetişmiş sardunya getirdi:)





şu günlerde kırmızı çiçekten geçilmiyorsardunyam. Müzeyyen Hanımcım görse şaşkınlık içinde kalacak:)

Bunlar da sakız sardunyalarım. Bir saksıya üç ayrı kök ekmiştim. Birbirlerine bakarak çiçeklendikçe çiçeklendiler.

Buda nazlı kırmızım. O kadar yavaş büyüyor ki. Çiçekleri gül gibi katlı sardunyamın ama çoook nazlı

En güzeli de çiçeklerle ilgili bir konuşmadan sonra izmitten bir çiçek dostu arkadaşın budadığı çiçeklerinde çelikler göndermesi kargoyla. Çelik doldu balkonumda gözlerine bakıyorum köklensinler diye.

Sevim Öğretmenim. Merhaba.
Arka taraftaki yeşilliklerle çok güzel birleşmişler. Balkondan çok çiçek bahçesinde çekilmiş gibiler.
7-8 yıl önce ben de yetiştirmeye başlamıştım. Öyle ki salonun yarısı çiçek saksısıyla dolmuştu. Önlerinde yere uzanır her gün gelişmelerini izlerdim. Ancak zor geldi bakmak. Okula taşıdım hepsini. Her yıl birer ikişer eksildiler.
Burası devamlı yeşilliklerle kaplı olduğu için fazla önemsemedim sanırım. Ancak memlekete gidince ben de balkonu çiçeklerle kaplayacağım. Kıskandım sizi.

Ne güzel. Eğer sardunyaları seviyorsanız size çelik gönderebilirim. Kolay kökleniyorlar. Gölcük tarafı çiçekler içinde bir yerdi umarım yine öyledir. İnsan orda yaşayıp çiçek bakmaz mı?

Gece yatmadan önce son bakımlarını yapıyorum. Sabahları herkes uykudayken kalkıyorum ilkönce onlara günaydın, iyi sabahlar diyorum. Bir türlü fırsat bulup gidemedik. İzmite gidebilseydim saksı, torf, vitamin vb. ihtiyaçlarmı karşılayacaktım. Aslında Adapazarındanda alabilirim ama orayada gidemedim. Bakalım.

Tabi o resimlerden sonra da bir iki saksı eklendi bir ara resimlerini ekliycem. Şu sıralar kedi tırnağım çiçeklenmedi. Onunla konuşup çiçek için ikna etmeye çalışıyorum.

Sevim öğretmenim. Çiçek bakmak çocuk bakmak kadar zor. Hele tatile giderken onları bir tanıdığa teslim etmek, tatilden dönüşte de onları aşırı sulanmaktan azmanlaşmış görmek. Gülsem mi, ağlasam mı durumlarına düşüyor insan. Teslim ettiğiniz kişi sizi önemsediğinden solmasınlar diye çiçekleri sulamış da sulamış. Ama o güzelim çiçekleriniz gitmiş, yerine oraya buraya rastgele uzamış dallanmış budaklanmış çiçekler gelmiş.

Ama yine de güzel çiçek bakmak.

Şu sıralar uçurtma merakı sardı yine. Her okul çıkışı çocuklarla uçurtma uçuruyoruz okul bahçesinde. Rüzgar avcılığı yapıyoruz.

Aaaa uçurtmaları da severim. İp her ne kadar başkasının elinde olsa da gökte süzülen uçurtmalar özgürlüğü çağrıştırır bana

Tabi bu arada benim saksılara üçer beşer diktiğim sardunya çeliklerim minik minik tomurcuklanmaya başladı Yaşasın çığlıkları attım sabah onlarla konuşurken. Yok yok sesimi sokaktan geçenlere duyurmadım

Kedi tırnağımda da tomurcuklar çıkmaya başlamış. E bir yaşasında onun için