Şiirlerle babalarımız

Hayatta ben en çok babamı sevdim

Hayatta ben en çok babamı sevdim.
Karaçalılar gibi yardanbitme bir çocuk
Çarpı bacaklarıyla- Ha düştü, ha düşecek…
Nasıl koşarsa ardından bir devin,
O çapkın babamı ben öyle sevdim.

Bilmezdi ki oturduğumuz semti,
Geldimi de gidici hep, hepp acele işi!..
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi,
Atlastan bakardım nereye gitti,
Öyle öyle ezber etti

Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
40'ı geçerse ateş, çağ'rırlar İstanbul'a.
Bir helallaşmak ister elbet, diğ'mi oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oy'nunu.
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu.

En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin.
Daha başka tür aşklar; geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim.
Can Yücel


Babadan Oğula

Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?

Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Baban attaya gitti.

Uzar gider bu atta;
Ve neler neler olmaz
Ve kimbilir ve hatta;

Bir mahşer gerisinde;
Babası döner bir gün,
Oğlunun derisinde...
Necip Fazıl Kısakürek


Oğul Koşması

Zirve seni bekliyor
Dağın kıymetini bil
Sanma ki yükselmek zor
Çağın kıymetini bil
Üşenme emek için
Mutluyum demek için
Üzümü yemek için
Bağın kıymetini bil
Yokluk göründüğü an
Çabuk yıkılır insan
Azı beğenmiyorsan
Çoğun kıymetini bil
Elin, ayağın, başın
Annenin, arakadaşın
Suyun, toprağın, taşın
Göğün kıymetini bil
Oğlum benim, bir düşün
Değeri var mı dünün
Yarın çok geç ömrünün
Bugünün kıymetini bil.
Ümit Yaşar Oğuzcan


Baba

yalnızlığımdır hep bıçakların kestiği
akşam çayında galetalarla yenen
koyu atlar götürür terkisinde
ne kadar kaçkın varsa evden
uykumdur sokaklarda sürünür
ya da düşer bir kadının elinden

yorgunluğumdur daha cok aşk
gelip gider o şehrin gemilerinden
esmerdir akşamlarda babam
çok esmer güler resimlerden
o kadar yakın bilmediğim
ölüme çok uzak günlerinden

ellerimdir dalgınlığında hep
hep bardaklarda, sular dururken
sürahilerde akşam vakitleri
akşam çayına gelmeyen
bir baba, aydınlıksız odalarda
çok esmer güler resimlerinden.
ALI PUSKULLUOGLU


Sizin Hiç Babanız Öldü Mü?

Sizin hiç babanız öldü mü?
Benim bir kere öldü kör oldum
Yıkadılar aldılar götürdüler
Babamdan ummazdım bunu kör oldum
Siz hiç hamama gittiniz mi?
Ben gittim lambanın biri söndü
Gözümün biri söndü kör oldum
Tepede bir gökyüzü vardı yuvarlak
Şöylemesine maviydi kör oldum
Taşlara gelince hamam taşlarına
Taşlar pırıl pırıldı ayna gibiydi
Taşlarda yüzümün yarısını gördüm
Bir şey gibiydi bir şey gibi kötü
Yüzümden ummazdim bunu kör oldum
Siz hiç sabunluyken ağladınız mı?
Cemal Süreyya


Baba

Sana olan sevgim satırlara sığmaz ki
Hiç bir cümle bu minnetimi anlatamaz ki
Bilsen seni öylesine seviyorum ki
İster anla ister anlama baba.

Bir isteğimi hiç de iki etmezsin
Sevgime hep karşılık gösterirsin
Bazen de beni öyle çok üzersin
İster duy ister duyma baba.

Beni okutmak için verdiğin emeği
Son kuruşunu bile bana verdiğini
Biliyorum her zaman senin kıymetini
İster inan ister inanma baba.
Keşke çok param olsa da sana versem
Aslında hakkını asla ödeyemem
Söz olsun sana layık olacağım ben
İster gül ister ağla baba.
(Suskun Satırlar)
Nazende İnce


Babam Ölmesin

Ağıtlar duymak istemiyorum
Ağlayan anamı kardeşlerimi
Toprağa vermek istemiyorum seni
Çürütemem göz göre göre o bedenini
Ardından yalnız kalamam
Sensiz yıkılır yok olurum ben
Ne olur Allah'ım babam ölmesin
Sen olmadan kime derim derdimi
Yüreğimdeki acıyı
Kime sığınırım senden sonra
Kime derim baba ocağı
Ne olur Allah'ım babam ölmesin
Bilirim silinmez kaderim
Öleceğiz ne bugün yarına değin
Zamanı erken verme ölüme bedenin
Kırma yıkma gönül direğim
Ne olur Allah'ım babam ölmesin
Fatma Helin Şimşek


Babam

Kapılar kapalı, pencereler örtük
Örtüme dört duvar yıkılmış babam
Vefasız diyorlar senin yavruna
Kimse derdimi bilmiyor babam
Hangi kapıyı açsam kapatıyorlar
Hangi yaramı sarsam kanatıyorlar
Hangi dostuma gitsem düşman oluyorlar
Senden başka sırdaşım kalmadı babam
Yaşanacak yıllar gitti, umudum bitti
Bir tek aydınlığım vardı o da söndü
Yüzünü görmeyeli aylar geçti
Hasretine dayanamaz oldum babam
Fatma Helin Şimşek


Babam

Bir zamanlar sizler gibi benim de bir babam vardı.
Sevilesi elleri öpülesi bir baba,
Bilseniz ne çok özledim O elleri.

Mutluluk saçan sözlerini,
Sevgiyle bakan gözlerini,
Bilseniz ne çok özledim O gözleri.

Yumuşacık sesini,
Sımsıcak nefesini,
Kahretsin özlüyorum onunla olan günleri.

Gülüşünü yüzünü,
Sımsıcak öpüşünü
Kahretsin özlüyorum, babaların en güzelini

Geriye dönüş olsa,
Kollarım seni sarsa,
Bu dünya fani değil de,
Ebediyete uzansa.......

( O zaman sensizlik olmazdı babacığım)
( SENİ SEVİYORUM )
Ferah Tomruk

Babalar Günü

Bugün yine babalar günü
Baba hiç görmedi ki güldüğünü
Bir gün duyarsınız öldüğünü
İşte o zaman olur babalar günü

Senede bir gün anmak yetmiyor
Nesil böyle gelmiş böyle gidiyor
Bayramlarda bile elini öpmüyor
Sen bunamı diyorsun babalar günü

Bir gün onlarda baba olacak
Babanın önemini anlayacak
Babasını arasada bulamayacak
Onlar için olacak kıyamet günü.

BABA

Baba olduğun zaman babalığı anlarsın
Yüreğine ateş düşer alev alev yanarsın
Çocuğun hasta olsa için yanar ağlarsın
Babanın ne olduğunu o zaman anlarsın.

Çocuğun hasta olsa doktorlara koşarsın
Sen zamanesin baban ölse bakmazsın
Birgün sende öyle bir evlada raslarsın
Babanın ne olduğunu ozaman anlarsın.

Hep dersin herşey çocuğumun olsun
Onun geleceği için gece gündüz koşarsın
Büyüyünce babanı görmeyesin diye kaçarsın
Aynı şeyler senin başınada gelir anlarsın.

Bir gün gelir bir mezar yeri ararsın
Kaybettiğin babanı o mezara saklarsın
Belkide oturur baş ucunda ağlarsın
Sen babanı kaybettikten sonra ararsın.

Hayatta Ben En Çok Babamı Sevdim / Can Yücel

Hayatta ben en çok babamı sevdim.
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpı bacaklarıyla – ha düştü, ha düşecek –
Nasıl koşarsa ardından bir devin,
O çapkın babamı ben öyle sevdim.

Bilmezdi ki oturduğumuz semti,
Geldi mi de gidici – hep, hepp acele işi! –
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi.
Atlastan bakardım nereye gitti,
Öyle öyle ezber ettim gurbeti.

Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
40’ı geçerse ateş, çağ’rırlar İstanbul’a,
Bi helallaşmak ister elbet, diğ’mi, oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oy’nunu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu.

En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin,
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim.