‘’İSTİKBÂL’’ MARŞI
Bakma, dönmez şafak vakti yurttan kaçan o alçak
Dönmeyip Amerika’da arlanmadan yaşayacak.
O benim milletimin hırsızıdır yurdu soyacak
Hortumladığı benimdir, milletimindir ancak.
Çalma, kurban olayım hepsini ey hırslı çakal!
Gariban halkıma da bir pul bırakacak kadar al,
Olmaz sonra götürdüğün paralar sana helal,
Hakkını vermezsen buradaki ortakların behemehal.
Ben ezelden beri aç yaşadım, aç yaşarım,
Hangi hükümet beni kurtaracakmış şaşarım.
Yırtsam bir tarafımı hiç görünmez başarım,
Kurumuş musluk gibiyim ne akar, ne taşarım.
Mali krizler yoluna örmüşse çelikten duvar,
Benim ‘’ceğiz, cağız’’ diyen bir hükümetim var.
Bağırsın korkma, nasıl işimize burnunu sokar
Avrupa Birliği denen tek dişi kalmış canavar.
Arkadaş, Meclise vekilini uğratma sakın,
İşe aldıracakların olsun hep sana yakın.
Gelecektir cezanı verecek günler hakkın,
Kim bilir belki yarın, belki yarından da yakın.
Cümlenizin bu yurdu yok etmek mi emeli?
Yediğiniz herzelere bilmem başka ne demeli?
Oyuverin altını iyice sallansın temeli,
Yurdumun ki, sonunda vatandaş kükremeli.
Dalgalanın siz de dolar gibi ey suçlular,
Olsun artık soyguncuya vurulacak bir yular,
Ebediyen öyle yok hesapsız bir iktidar
Hakkıdır garip yaşayan vatandaşın da gülmek
Hakkıdır ezilmiş milletimin aydınlık bir istikbâl…
Not: Posta Gazetesi –Güler Kazmacı
Kaynak: İnternet